Պատմաբան, քաղաքագետ Արմեն Այվազյանը գրում է.
«Կանցնեն տարիներ, և ամեն ոք ու ամեն ինչ իր անունը կստանա։ Այդ ժամանակ բոլորին պարզ կլինի, որ հենց այս օրերին Հայոց Եկեղեցու Արագածոտնի թեմի հոգևորականներն ու նրանց առաջնորդը փառահեղ նոր էջեր են գրել մեր ժողովրդի ազգային և հոգևոր պայքարի պատմության մեջ։
Նրանք իրենց անմնացորդ ծառայությամբ կանգնած են այն նույն անսասան հավատքի և քաջության հիմքի վրա, որի մասին տակավին հինգերորդ դարում վկայել է մեր ռազմիկ պատմիչը՝ սուրբ Եղիշեն։
Ինչպես ասել է Եղիշեն՝
«ՈՉ ՈՔ ՉԻ ԿԱՐՈՂ ԲԱԺԱՆԵԼ ՀԱՅՐԵՆԱՍԻՐՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՎ ԱՍՏՎԱԾԱՅԻՆ ՀԱՎԱՏԸ»
[«Զի ոչ ոք կ՚զառցնէ զսէրն հայրենեաց և զհաւատն աստուածային»]
— Եղիշե, «Վարդանի և Հայոց պատերազմի մասին», գլուխ V։
«ՔԱՋՈՒԹՅՈՒՆԸ ԾՆՎՈՒՄ Է ՀԱՎԱՏՔԻՑ, ԵՎ ՀԱՎԱՏՔՆ Է ՔԱՋՈՒԹՅԱՆ ԱՐՄԱՏԸ»
[«Քաջութիւնը ծնունդ է հաւատոյ, և հաւատքն է արմատ քաջութեան»]
— Եղիշե, նույն տեղում, գլուխ VII։
ԱՍՏՎԱԾ ՕԳՆԱԿԱՆ, ՍՈՒՐԲ ՀԱՅՐԵՐ»։
