Չնայած ֆիզիկական ակտիվությունը օգտակար է դեպքերի մեծ մասում, որոշների համար այն կարող է հակառակ ազդեցություն ունենալ, օրինակ՝ կախվածություն առաջացնել, ինքնագնահատականը իջեցնել և դեպրեսիայի հանգեցնել։ Այս մասին «Գազետա.Ռու»-ին ասել է «Մեդիցինա» ԲԲԸ-ի (Ակադեմիկոս Ռոյտբերգի կլինիկա) վերականգնողական բժշկության բաժնի ավագ դասախոս և մեթոդիստ, վերականգնողական բժիշկ Կիրիլ Անտոնովը։
«Առաջին խնդիրը, որը կարող է առաջանալ, արդյունքից հոգեբանական կախվածությունն է։ Առաջընթացի և արտաքին նվաճումների ձգտումը կարող է անհանգստություն առաջացնել. եթե դուք չեք բարելավել ձեր ժամանակը, քաշը կամ կազմվածքը, ապա դուք բավականաչափ լավը չեք։ Երկրորդ խնդիրը սոցիալական համեմատությունն է։ Ամռանը, երբ շատ մարդիկ մարզվում են բացօթյա, մեծանում է ձեզ ուրիշների հետ համեմատելու հակումը։ Սա կարող է բարդույթներ առաջացնել և ինքնագնահատականի իջեցում, հատկապես սկսնակների մոտ», - նշել է բժիշկը։
Մեկ այլ խնդիր են վնասվածքները և գերմարզումները։ Բժշկի խոսքով, որոշ դեպքերում վնասվածք ստանալը հանգեցնում է ոչ միայն ֆիզիկական ցավի, այլև դեպրեսիայի, հատկապես նրանց մոտ, որոնց համար սպորտը դարձել է ինքնաճանաչման մի մասը։
«Այնուամենայնիվ, սա չի նշանակում, որ դուք պետք է հրաժարվեք սպորտից: Սպորտը սովորեցնում է ձեզ նպատակներ դնել և դրանց հասնել: Նույնիսկ պարզ ցանկությունը՝ նախորդ անգամ 500 մետր ավելի վազելու, ձևավորում է արդյունքների հասնելու օգտակար սովորություն: Սա անմիջականորեն ազդում է ինքնագնահատականի վրա. դուք սկսում եք հավատալ ձեր ուժերին ոչ միայն սպորտում, այլև կյանքի այլ ոլորտներում: Բացի այդ, ֆիզիկական ակտիվությունը բարձրացնում է էնդորֆինների՝ «ուրախության հորմոնների» մակարդակը, որոնք բարելավում են հուզական ֆոնը և նվազեցնում դեպրեսիայի ախտանիշները: Գլխավորը ինքներդ ձեզ և ձեր հնարավորությունները ճիշտ գնահատելն է», - նշեց բժիշկը:
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
