Կալիֆոռնիայի և Կոլումբիայի համալսարանների գիտնականները պարզել են, որ ուղեղի ցողունի նեյրոնների փոքր կլաստեր, որը հայտնի է ուշադրության և զգոնության պահպանման իր դերով, կարող է օգնել ուղեղին առանձնացնել մեկ հիշողությունը մյուսից: Աշխատանքը հրապարակվել է Neuron ամսագրում։
Հետազոտողները օգտագործել են ֆունկցիոնալ ՄՌՏ և բիբի հետևում, որպեսզի ուսումնասիրեն, թե ինչպես է ուղեղը արձագանքում համատեքստի փոփոխություններին պատկերների հաջորդականությունները անգիր անելիս: Պարզվել է, որ նշանակալի անցումների, այսպես կոչված «իրադարձությունների սահմանների» ժամանակ, մոխրագույն լոկուսը երբեմն ցուցաբերում է կարճատև ակտիվության պոռթկում, որը ուղեկցվում է հիշողությունների սեգմենտացիայով. սահմանի տարբեր կողմերում գտնվող իրադարձությունները հիշվում են որպես ավելի առանձին։
Այս ազդեցությունը ուժեղացել է, երբ մոխրագույն լոկուսն ավելի ակտիվ է եղել, և ուղեկցվել է հիպոկամպում փոփոխություններով, հատկապես ատամնավոր գալարում, որը պատասխանատու է նմանատիպ հիշողությունները տարբերակելու համար: Բիբի չափումները հաստատել են կապը. երբ համատեքստը փոխվել է, բիբի լայնացումն ավելի մեծ է եղել, ինչը կապված է մոխրագույն լոկուսի ակտիվության հետ։
Սակայն այս ոլորտում քրոնիկ ակտիվության բարձրացման նշաններ ունեցող մասնակիցների մոտ (նորեպինեֆրինի մշտական արտազատման հետ կապված հիպերակտիվացում) «իրադարձությունների սահմանների» նկատմամբ զգայունությունը նվազել է։ Գիտնականները ենթադրում են, որ մշտական «անհանգստության» դեպքում ուղեղը դադարում է արձագանքել կարևոր ազդանշաններին, որոնք կարող են խաթարել հիշողության կառուցվածքը, ինչպես, օրինակ, հետտրավմատիկ սթրեսային խանգարման կամ Ալցհայմերի հիվանդության դեպքում։
Հեղինակները նշում են, որ արդյունքները պահանջում են ավելի ճշգրիտ մեթոդներով ստուգում։ Ապագայում նրանք պլանավորում են ուսումնասիրել, թե ինչպես կարող է գրգռվածության մակարդակի կարգավորումը՝ շնչառական վարժությունների կամ դեղորայքի միջոցով, օգնել վերականգնել հիշողությունների նորմալ սեգմենտացիան և բարելավել հիշողության աշխատանքը։
Թարգմանություն՝ Euromedia24.com-ի
