Օրական սուրճի քանակը կարելի է հաշվարկել ոչ թե բաժակների քանակով, այլ ըմպելիքի իրական կոֆեինի պարունակությամբ, որը կախված է եփման եղանակից և սուրճի հատիկի տեսակից: Այս մասին հայտարարել է Օրեգոնի համալսարանի (ԱՄՆ) քիմիայի դոցենտ Քրիստոֆեր Հենդոնը: Նրա մեկնաբանությունները մեջբերել է Daily Mail-ը։
Գիտնականի խոսքով՝ միայն բաժակների քանակին հույսը դնելը սխալ է: Կոֆեինի կոնցենտրացիան կարևոր դեր է խաղում: Օրինակ՝ էսպրեսոյի մեկ բաժինը պարունակում է միջինը 40-ից 80 միլիգրամ կոֆեին, մինչդեռ ֆիլտրով սուրճի մեկ բաժակը պարունակում է մինչև 150 միլիգրամ: Սա պայմանավորված է աղացած սուրճի և տաք ջրի միջև ավելի երկար շփման ժամանակով. որքան երկար է շփման ժամանակը, այնքան ավելի շատ կոֆեին է «ներծծվում» ըմպելիքի մեջ։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության (ԱՀԿ) առաջարկությունների և միջազգային ստանդարտների մեծ մասի համաձայն՝ մեծահասակների համար կոֆեինի անվտանգ օրական ընդունումը 400 մգ-ից ոչ ավելի է։
Հենդոնը նշել է, որ կարճ արդյունահանման ժամանակ ունեցող ըմպելիքները՝ էսպրեսոն, կապուչինոն և լատտեն, սովորաբար ավելի թույլ են, քան ֆիլտրով սուրճը: Դրանք պարունակում են ավելի քիչ կոֆեին և բուսական միացություններ: Այնուամենայնիվ, նա ասաց, որ էսպրեսոն և 100 մլ լուծվող սուրճը կարող են ունենալ մոտավորապես նույն կոֆեինի կոնցենտրացիան՝ մոտ 2%:
Կոֆեինի պարունակության վրա ազդում է նաև հատիկի տեսակը: Արաբիկան, որը աշխարհում ամենատարածված տեսակն է, պարունակում է ավելի քիչ կոֆեին և ունի ավելի մեղմ համ՝ թթվային և մրգային նոտաներով: Ռոբուստան, մյուս կողմից, ունի գրեթե կրկնակի ավելի շատ կոֆեինի պարունակություն: Այս հատիկներն ունեն ավելի դառը, կոպիտ համ և ավելի հաճախ օգտագործվում են ուժեղ խառնուրդներում և լուծվող սուրճում:
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
