ASTAR վարակիչ հիվանդությունների լաբորատորիայի (ASTAR IDL, Սինգապուր) գիտնականները պարզել են, որ մոծակի թուքը փոխում է մարդու իմունային պատասխանը չիկունգունյա վիրուսի վարակի նկատմամբ: Արդյունքները հրապարակվել են Nature Communications (NatCom) ամսագրում:
Հետազոտողները ուսումնասիրել են Aedes մոծակի խայթոցի ժամանակ արտազատվող սիալոկինին թքագեղձի պեպտիդի գործառույթները: Արդյունքները ցույց են տվել, որ սիալոկինինը փոխազդում է մարդու իմունային բջիջների վրա գտնվող նեյրոկինինային ընկալիչների հետ և ժամանակավորապես ճնշում է բորբոքային պատասխանը: Այս ազդեցությունը թույլ է տալիս չիկունգունյա վիրուսին (CHIKV) ավելի արագ տարածվել հյուսվածքներում վարակի վաղ փուլերում:
Գիտնականների կարծիքով, այս մեխանիզմը հնարավորություն է տալիս մշակել նոր հակավիրուսային ռազմավարություններ: Սիալոկինինի թիրախավորումը կամ դրա փոխազդեցությունը ընկալիչների հետ կարող է հիմք հանդիսանալ թերապիայի համար, որը կարող է վերահսկել չափազանց բորբոքումը և բարելավել արբովիրուսային վարակների արդյունքները:
Արբովիրուսային վարակները արյուն ծծող հոդվածոտանիների կողմից փոխանցվող վարակիչ հիվանդությունների խումբ են: Դրանք ներառում են տզային էնցեֆալիտը, Արևմտյան Նեղոսի տենդը և դենգեի տենդը:
«Մժեղի թքագեղձի սպիտակուցները պարզապես վիրուսի տարածման միջոց չեն։ Դրանք ակտիվ մոլեկուլներ են, որոնք մոդուլացնում են մարդու իմունիտետը։ Այս փոխազդեցությունների մեր ըմբռնումը բացում է ճանապարհը դեպի թիրախային միջամտություններ, որոնք նվազեցնում են հիվանդության ծանրությունը», - նշում են հեղինակները։
Նախնական կլինիկական մոդելները նաև ցույց են տվել, որ ավելի ծանր չիկունգունյա տենդով հիվանդների մոտ սիալոկինինի հակամարմինների բարձր մակարդակ կա, ինչը հաստատում է պեպտիդի դերը պաթոգենեզում։
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
