Ուշադրության մեդիտացիան փոխում է ուղեղի գործառույթը ոչ այնքան թուլացնելով, որքան կենտրոնացումը մեծացնելով: Պրակտիկայի ընթացքում նվազում է ալֆա ալիքների ակտիվությունը, որոնք սովորաբար կապված են հանգստի կամ անգործության վիճակի հետ: Աշխատանքը հրապարակվել է «Միջազգային հոգեֆիզիոլոգիայի հանդեսում» (IJP):
Ուշադրության մեդիտացիան պրակտիկա է, որի դեպքում մարդը միտումնավոր կենտրոնանում է ներկա պահի վրա, առավել հաճախ՝ շնչառության վրա, փորձելով նկատել առաջացող մտքերը կամ հույզերը, բայց առանց դրանք դատելու կամ ճնշելու: Այս մոտեցումը կիրառվում է սթրեսը նվազեցնելու և հուզական կայունությունը բարելավելու համար:
42 ուսանողների մասնակցությամբ անցկացված փորձը ցույց է տվել, որ վեց շաբաթվա ընթացքում ամենօրյա 15 րոպեանոց մեդիտացիան առաջացնում է ալֆա ռիթմի նվազում ուղեղի ճակատային և ծոծրակի հատվածներում՝ ուշադրության և հուզական վերահսկողության համար պատասխանատու հատվածներում: Այս ազդեցությունը չի ուղեկցվել մաշկի հաղորդունակության փոփոխություններով, այսինքն՝ ֆիզիոլոգիական գրգռվածության մակարդակով:
Հեղինակները կարծում են, որ մեդիտացիան ոչ այնքան հանգստացնում է, որքան մարզում է ուշադրությունը: Ալֆա ակտիվության նվազումը ցույց է տալիս ուղեղի անցումը «անգործության» վիճակից դեպի կենտրոնացման վիճակ: Ժամանակի ընթացքում, պրակտիկայի միջոցով, այս գործընթացը դառնում է ավելի տնտեսող և արդյունավետ:
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
