VIB-UGent բորբոքային հետազոտությունների կենտրոնի բելգիացի հետազոտողները գտել են սեպսիսի ժամանակ վտանգավոր նյութափոխանակության խանգարումը կանխելու միջոց՝ օգտագործելով վիտամին B1-ի և գլյուկոզի համադրություն: Նրանց աշխատանքի արդյունքները հրապարակվել են Cell Reports ամսագրում։
Սեպսիսը օրգանիզմի վտանգավոր և հաճախ մահացու արձագանք է վարակին: Սովորական հիվանդություններից տարբերվող՝ այն ազդում է ոչ թե մեկ օրգանի, այլ ամբողջ օրգանիզմի վրա: Իմունային համակարգը «դուրս է գալիս վերահսկողությունից», ինչը առաջացնում է համակարգային բորբոքում, որը կարող է հանգեցնել կենսական օրգանների անբավարարության: ԱՀԿ-ի (Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպություն) տվյալներով՝ սեպսիսը ամեն տարի խլում է մինչև 11 միլիոն կյանք։
Սեպսիսի զարգացման հիմնական մեխանիզմներից մեկը արյան մեջ կաթնաթթվի (լակտատի) կտրուկ կուտակումն է: Սովորաբար օրգանիզմը գլյուկոզը քայքայում է պիրուվատ կոչվող նյութի, որն այնուհետև օգտագործվում է էներգիա արտադրելու համար: Սակայն սեպսիսի դեպքում պիրուվատը վերածվում է լակտատի, որը խաթարում է թթվահիմնային հավասարակշռությունը և հանգեցնում արյան ճնշման անկման: Միևնույն ժամանակ, վիտամին B1-ի պակասը խաթարում է միտոքոնդրիաների՝ բջիջների «էներգետիկ կայանների» գործունեությունը, ինչը վատթարացնում է իրավիճակը:
Մկների վրա կատարված փորձերի ժամանակ պրոֆեսոր Կլոդ Լիբերտի թիմը պարզել է, որ վիտամին B1-ի ներմուծումը զգալիորեն նվազեցնում է լակտատի մակարդակը և մեծացնում գոյատևման մակարդակը: Եվ երբ միաժամանակ ներարկվում է գլյուկոզա, մարմինը սկսում է կրկին էներգիա արտադրել՝ վնասակար կաթնաթթու արտադրելու փոխարեն:
«Սա պարզ, բայց հզոր մեխանիզմ է», - նշում են հեղինակները: «Այն կարող է արագորեն հարմարեցվել վերակենդանացման բաժանմունքներում արտակարգ իրավիճակներում օգտագործման համար»: Հաջորդ քայլը կլինի ավելի մեծ կենդանիների վրա փորձարկումը և մարդկանց համար անվտանգ դեղաչափերի ընտրությունը:
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
