Դեմենցիայի զարգացումը դանդաղեցնելու համար անհրաժեշտ է զարգացնել շփվողականություն, նվազեցնել շաքարի օգտագործումը, պարբերաբար ստուգել լսողության առողջությունը և սովորել արդյունավետորեն օգտագործել տեխնոլոգիաները: Այս մասին The Times-ին ասել է Վեստմինստերի համալսարանի նյարդաբան, պրոֆեսոր Քեթրին Լավդեյը։
Լավդեյի խոսքով՝ բարեկամությունը պահպանելը և հասարակական կյանքին մասնակցելը նվազեցնում են սթրեսի և անհանգստության մակարդակը՝ թուլացնելով օրգանիզմում բորբոքային գործընթացները: Նախկինում գիտնականները հաստատել էին, որ քրոնիկ բորբոքումը կարող է արագացնել ճանաչողական խանգարումների զարգացումը։
Հիշողության մարզումը նույնպես կարևոր դեր է խաղում. պրոֆեսորը խորհուրդ է տալիս ամեն երեկո քնելուց առաջ գրի առնել օրվա ընթացքում տեղի ունեցած ամեն ինչ: Այս տեխնիկան ակտիվացնում է տարածական կրկնության մեխանիզմը՝ տեղեկատվությունը համախմբելու ամենաարդյունավետ միջոցներից մեկը։
Դոկտոր Լավդեյը ընդգծում է, որ տեխնոլոգիայի օգտագործումը չպետք է անհարմարություն պատճառի. ընդհակառակը, հեռախոսով և նավիգատորներով գրառումները կարող են զգալիորեն պարզեցնել հիշողության խանգարումներ ունեցող մարդկանց առօրյա կյանքը: Նրա խոսքով՝ առցանց քարտեզներից օգտվելու ունակությունը օգնում է տարեցներին մնալ անկախ և հանգիստ, իսկ աշխարհագրական դիրքի գործառույթը կարող է օգնել հարազատներին արտակարգ իրավիճակներում։
Ճանաչողական առողջությունը պահպանելու մեկ այլ միջոց է անցյալի մասին խոսելը։ Ինչպես նշում է պրոֆեսորը, Ալցհայմերի հիվանդությամբ հիվանդները հաճախ լավ են հիշում մանկության իրադարձությունները, և նոստալգիկ զրույցները, օրինակ՝ սիրելի երաժշտության կամ դպրոցական տարիների մասին, օգնում են նրանց պահպանել ինքնության զգացումը։
Բժիշկը նաև հիշեցրեց ֆիզիկական ակտիվության և առողջ սննդակարգի կարևորության մասին։ Նրա խոսքով՝ նույնիսկ պարզ զբոսանքները օգտակար են. տարածական նավիգացիան խթանում է հիշողության համար պատասխանատու ուղեղի այն հատվածները։
«Սննդակարգում քաղցրավենիքի առատությունը կարող է բարձրացնել օրգանիզմում բորբոքման մակարդակը և առաջացնել գլյուկոզի կտրուկ աճ, որը բացասաբար է անդրադառնում ուղեղի աշխատանքի վրա։ Կարևոր է նաև պահպանել քնի ռեժիմը, քանի որ թե՛ դրա անբավարարությունը, թե՛ ավելցուկը մեծացնում են դեմենցիայի զարգացման ռիսկը», - բացատրեց նյարդաբանը։
Եզրափակելով՝ մասնագետը հիշեցրեց, որ 60 տարեկանից հետո անհրաժեշտ է պարբերաբար ստուգել լսողությունն ու տեսողությունը՝ առնվազն երկու տարին մեկ։ Ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ լսողության կորստի ժամանակին բուժումը կարող է հետաձգել դեմենցիայի զարգացումը, չնայած այս ազդեցության ճշգրիտ մեխանիզմները դեռևս լիովին հասկանալի չեն։
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
