«Փաստ» օրաթերթը գրում է.
Այն օրերին, երբ Երևանը հյուրընկալել է ՄԱԿ-ի Կենսաբանական բազմազանության մասին կոնվենցիայի կողմերի համաժողովը՝ COP17-ը, և միջազգային բարձրագույն ամբիոններից հնչում ու հնչելու են բնապահպանական գեղեցիկ ճառեր, Հայաստանի հարավային դարպասում՝ Շիկահողի պետական արգելոցում, իրականությունը բոլորովին այլ է։
Տարածաշրջանում Ադրբեջանի որդեգրած ագրեսիվ ու ռազմականացված քաղաքականության, սահմանային տարածքների օկուպացիայի, անտառահատումների և էկոհամակարգերի միտումնավոր ոչնչացման հետևանքով վտանգված է մեր երկրի ամենահարուստ ու խոցելի բնաշխարհից մեկը։Շիկահողի արգելոցը, որտեղ ապրում են Կարմիր գրքում գրանցված հազվագյուտ կենդանիներ ու աճում բացառիկ բուսատեսակներ, այսօր փաստացի վերածվել է ռազմականացված վտանգավոր գոտու, որտեղ լռել յայն սպանվում է վայրի բնությունը։
Սա սովորական բնապահպանական խնդիր չէ, այլ նպատակաուղղված էկոցիդ, որի հետևանքները կրելու են գալիք սերունդները։ Վայրի բնությունն այլևս չի կարողանում լռել, երբ իր տունը ավերվում է քաղաքական ամբիցիաների և թշնամական ոտնձգությունների պատճառով։Բնապահպանությունը չի կարող սահմանափակվել միայն փակ դահլիճներում հնչող հայտարարություններով ու «կանաչ» օրակարգերի ձևական քննարկումներով։
Եթե COP17-ի շրջանակներում միջազգային հանրության, բնապահպանական կազմակերպությունների և որոշում կայացնողների ուշադրությունը չհրավիրվի Ադրբեջանի կողմից իրականացվող բնապահպանական հանցագործությունների վրա, ապա ցանկացած գլոբալ համաժողով կորցնում է իր բուն իմաստն ու արժեքը։Հայաստանի բնաշխարհի աղաղակող խնդիրները, Շիկահողի վիրավոր էկոհամակարգն ու կենսաբազմազանության կորուստը պետք է դառնան Երևանում ընթացող գագաթնաժողովի առանցքային թեմաներից մեկը։ Մենք պարտավոր ենք տեղ հասցնել այդ ահազանգը, քանզի եթե այսօր լռենք ու թույլ տանք մեր բնօրրանի ոչնչացումը, վաղն այլևս ոչ մի «կանաչ» ֆորում ի վիճակի չի լինելու վերականգնել կորցրած հայրենիքն ու նրա վիրավոր բնությունը։
«Փաստը» շարունակելու է հետևել ոչ միայն COP17-ի ընթացքին, այլև Շիկահողի արգելոցի խնդիրներին:
