Ավելի ուժեղ ձեռքսեղմում ունեցող մարդիկ ուղեղի սպիտակ նյութի տարիքային վնասը ավելի քիչ են կրում։ Այս եզրակացությանն են հանգել Մեծ Բրիտանիայի գիտնականները, որոնք վերլուծել են Մեծ Բրիտանիայի կենսաբանկ նախագծի գրեթե 35 հազար մասնակիցների տվյալները։ Աշխատանքը հրապարակվել է «Կախեքսիա, սարկոպենիա և մկաններ» ամսագրում (JCSM):
Խոսքը այսպես կոչված սպիտակ նյութի գերինտենսիվության մասին է՝ պայծառ բծեր, որոնք տեսանելի են ուղեղի ՄՌՏ-ի վրա։ Դրանք հաճախ հանդիպում են տարեց մարդկանց մոտ, բայց նման հատվածներ հանդիպում են նաև անոթային և նյութափոխանակության խանգարումներ ունեցող երիտասարդ հիվանդների մոտ։ Սպիտակ նյութի վնասումը կապված է ճանաչողական գործընթացների դանդաղման, դեմենցիայի, ինսուլտի և քայլքի խանգարումների բարձր ռիսկի հետ։
Գիտնականները որոշել են ստուգել, թե արդյոք սպիտակ նյութի վիճակը կապված է ֆիզիկական ուժի հետ, մասնավորապես՝ ձեռքի բռնվածքի ուժի հետ, որը համարվում է ընդհանուր մկանային տոնուսի ցուցանիշ։ Հետազոտողները նաև հաշվի են առել տեստոստերոնի մակարդակը՝ հորմոն, որը կարող է ազդել ինչպես մկանների, այնպես էլ արյան անոթների առողջության վրա։
Պարզվեց, որ ձեռքի բռնվածքի ավելի բարձր ուժ ունեցող մարդիկ ունեին զգալիորեն ցածր գերինտենսիվության ծավալներ և ընդհանուր առմամբ «ավելի առողջ» սպիտակ նյութի կառուցվածք՝ ավելի քիչ միկրովնասվածքներով։ Այս կապը հատկապես ուժեղ էր տղամարդկանց մոտ, բայց նկատվել էր նաև կանանց մոտ։ Տեստոստերոնի բարձր մակարդակը նույնպես կապված էր վնասվածության ավելի ցածր ծավալների հետ, սակայն հեղինակները հաշվարկել են, որ հորմոնը բացատրում է ազդեցության միայն մի փոքր մասը՝ մոտ 1-2%։
«Մեր ուսումնասիրությունը ցույց տվեց, որ ձեռքի բռնվածքի ավելի բարձր ուժը գծայինորեն կապված էր ավելի ցածր գերինտենսիվության ծավալների և սպիտակ նյութի ավելի լավ միկրոկառուցվածքի հետ։ Սա կարող է վկայել մկանային ուժի պաշտպանիչ դերի մասին փոքր անոթային հիվանդությունների, կաթվածի և դեմենցիայի դեմ», - նշել են հեղինակները։
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
