Կարոլինսկայի ինստիտուտի գիտնականները նոր մեխանիզմ են հայտնաբերել, որը կարող է զգալիորեն բարելավել իշեմիկ ինսուլտի բուժումը։ Նրանք պարզել են, որ PDGF-CC աճի գործոնի և նրա PDGFRα ընկալիչի միջև փոխազդեցության արգելափակումը կանխում է ուղեղում սպիների առաջացումը այս վտանգավոր իրադարձությունից հետո: Հետազոտության արդյունքները հրապարակվել են Journal of Clinical Investigation (JCI) ամսագրում:
Իշեմիկ ինսուլտը, որի ժամանակ ուղեղի արյան հոսքը արգելափակվում է, ամեն տարի ազդում է մոտ 12 միլիոն մարդու վրա ամբողջ աշխարհում: Այնուամենայնիվ, շատ դեպքեր ավարտվում են մահով և ուղեղի անդառնալի վնասով:
Նոր հետազոտության նպատակն էր գտնել մեխանիզմներ, որոնք օգնում են արագ ապաքինվել ուղեղի անոթային վնասվածքից հետո: Դրա համար գիտնականները փորձ են անցկացրել մկների վրա։ Նախ, կրծողների մոտ արհեստականորեն կաթված է առաջացել: Այնուհետեւ գիտնականները թիրախավորել են PDGF-CC ֆերմենտը: Այն կարևոր է արյան անոթների աճը խթանելու, նյարդային բջիջները պաշտպանելու և նրանց միջև ազդանշաններ փոխանցելու համար։
«Մեր ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ PDGF-CC և նրա PDGFRα ընկալիչը ներգրավված են իշեմիկ ինսուլտից հետո ուղեղում սպիական հյուսվածքի ձևավորման մեջ: «Այս մոլեկուլների արգելափակումը մասամբ կանխեց հյուսվածքների փոփոխությունները», - ասում է Ջիլ Պրոցմանը, հետազոտության առաջին հեղինակը և բժշկական կենսաքիմիայի և կենսաֆիզիկայի ամբիոնի գիտաշխատող:
Արդյունքները նաև ցույց են տվել, որ այս մոլեկուլների արգելակումը ոչ միայն նվազեցնում է սպիները, այլև նորմալացնում է մկների վարքագիծը, նույնիսկ երբ բուժումը սկսվել է ինսուլտից 24 ժամ անց:
Ներկայումս ինսուլտի բուժման հիմնական մեթոդը թրոմբոլիտիկ թերապիան է, որն ուղղված է արյան հոսքի վերականգնմանը՝ թրոմբը լուծարելու միջոցով։ Սակայն այս մեթոդն արդյունավետ է միայն ինսուլտի սկսվելուց հետո առաջին 4,5 ժամվա ընթացքում, ինչը սահմանափակում է դրա կիրառումը այն դեպքերում, երբ հիվանդը ուշ է դիմում բժշկի: Գիտնականները նշել են, որ իրենց հայտնագործությունը կարող է հիմք հանդիսանալ իշեմիկ ինսուլտի վերջին փուլի բուժման նոր ռազմավարությունների համար։
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
