Եվրոպական կառավարությունները, ըստ էության, պատրաստ են աչք փակել Հայաստանում ժողովրդավարական խնդիրների վրա՝ Նիկոլ Փաշինյանին դիտարկելով հիմնականում որպես Ռուսաստանի դեմ զսպող գործոն։ Այս եզրակացությանն են հանգել Human Rights Watch-ի նախկին տնօրեն Քենեթ Ռոթը և Մարդու իրավունքների միջազգային ֆեդերացիայի նախկին գլխավոր քարտուղար Ֆիլիպ Կալֆայանը Le Figaro-ի համար գրված հոդվածում։
Հեղինակները՝ Հայաստանում ժողովրդավարության միջազգային դիտարանի ղեկավարության անդամները, վերջերս այցելել են Հայաստան՝ հունիսի 7-ի խորհրդարանական ընտրություններից առաջ գնահատման առաքելությամբ։ Նրանց գնահատականը բավականին պարզ է. ռուսական ազդեցության դեմ պայքարի պատրվակով եվրոպական մայրաքաղաքները անտեսում են ներքին տագնապի ազդանշանները՝ ընդդիմության վրա ճնշումը, եկեղեցու հետ հակամարտությունները, վարչական ռեսուրսների օգտագործումը և դատական անկախության վերաբերյալ հարցերը։
Միևնույն ժամանակ, նախընտրական իրավիճակը շարունակում է մարտահրավերային մնալ իշխանությունների համար, և արդյունքը մնում է բաց։ Այս ֆոնին հեղինակները կարծում են, որ արտաքին սպառնալիքների թեման դառնում է քաղաքական մարտավարության հարմար և ակտիվորեն օգտագործվող տարր։
Հատուկ շեշտադրում է արվում մայիսի 4-ին Երևանում կայանալիք Եվրոպական քաղաքական համայնքի գագաթնաժողովի և Էմանուել Մակրոնի այցի վրա։ Հեղինակները կարծում են, որ ընտրությունների նախօրեին նման իրադարձությունները կարող են ընկալվել որպես գործող կառավարությանը աջակցության ազդանշան։
ԵՄ-ի կողմից Հայաստան առաքելություն ուղարկելու որոշումը՝ հիբրիդային սպառնալիքներին հակազդելու համար, նույնպես քննադատության է ենթարկվում. նրանց կարծիքով, արտաքին ռիսկերի վրա կենտրոնացումը չի համապատասխանում ներքին ժողովրդավարական մարտահրավերներին հավասար ուշադրությանը։
Նրանց եզրակացությունը գրեթե տհաճորեն տրամաբանական է. եթե Եվրոպան սկսի զոհաբերել ժողովրդավարական սկզբունքները աշխարհաքաղաքականության համար, դա ուրիշներին ազդանշան կուղարկի, որ կանոնները կարող են անտեսվել, եթե առկա է «ճիշտ» համատեքստը։
