Ֆիլադելֆիայի Ջեֆերսոն Այնշտայնի հիվանդանոցի հետազոտողների կարծիքով՝ գաստրոէզոֆագեալ ռեֆլյուքս հիվանդությամբ (ԳԷՌՀ) տառապող հիվանդները ավելի հակված են միոկարդի ինֆարկտի։ Հետազոտության արդյունքները հրապարակվել են JGH Open ամսագրում։
ԳԷՌՀ-ն քրոնիկ վիճակ է, որի դեպքում ստամոքսի պարունակությունը պարբերաբար հետհոսք է կատարում կերակրափող։ Ախտանիշներից են՝ այրոցը, թթվային ռեֆլյուքսը և կրծքավանդակի ցավը, հատկապես ուտելուց հետո կամ պառկած ժամանակ։
Ամերիկացի գիտնականները համակարգված վերանայում և մետա-վերլուծություն են անցկացրել վեց ուսումնասիրությունների, որոնց մասնակցել է ավելի քան 1.3 միլիոն մարդ՝ որոշելու համար, թե արդյոք ԳԷՌՀ-ն ազդում է սրտանոթային բարդությունների ռիսկի վրա։ Վերլուծությունը ցույց է տվել, որ ԳԷՌՀ-ով տառապող մարդիկ 27%-ով ավելի հակված են սուր միոկարդի ինֆարկտ զարգացնելուն, քան նրանք, ովքեր չունեն այս հիվանդությունը։
Հետազոտողների կարծիքով՝ քրոնիկ բորբոքումը, օքսիդատիվ սթրեսը և ինքնավար նյարդային համակարգի դիսֆունկցիան կարող են բացատրել, թե ինչու է կերակրափողի քրոնիկ գրգռումը կապված սրտի ծանրաբեռնվածության աճի հետ։
Գիտնականները նշել են, որ ինքնավար նյարդային համակարգը (ՎՆՀ) վերահսկում է ներքին օրգանների գործառույթը։ Այն ուղարկում է նյարդային ազդակներ, որոնք ապահովում են ամբողջ մարմնի սահուն գործունեությունը։ Այն նաև կարգավորում է շարժունակությունը (ստամոքսի պատերի շարժումը), ստամոքսահյութի սեկրեցիան և ստորին կերակրափողի սֆինկտերի (ՍՍՍ) տոնուսը՝ ստամոքսի և կերակրափողի միջև գտնվող փականը, որը պետք է փակ մնա՝ թթվի ռեֆլյուքսը կանխելու համար։
ԱՆՍ-ի անհավասարակշռությունը խաթարում է այս վերահսկողությունը։ Սիմպաթիկ տոնուսի բարձրացման դեպքում (սթրես, անհանգստություն, քրոնիկ լարվածություն), ՍՍՍ-ը կարող է ավելի հաճախ թուլանալ, քան անհրաժեշտ է, և կերակրափողի պերիստալտիկան կարող է դանդաղել։ Սա նպաստում է թթվային ռեֆլյուքսին։
«Անհրաժեշտ են հետագա հետազոտություններ՝ այս կապի մեխանիզմները հասկանալու և ռիսկը նվազեցնելու ուղիներ մշակելու համար», - նշում են հեղինակները։
