Մելանխոլիկ դեպրեսիան մեծացնում է սրտանոթային հիվանդությունների ռիսկը, մինչդեռ ոչ տիպիկ դեպրեսիան՝ 2-րդ տիպի շաքարախտի ռիսկը։ Այս եզրակացությանն են հանգել Ամստերդամի համալսարանի գիտնականները։ Ուսումնասիրության արդյունքները ներկայացվել են Ամստերդամում կայացած Եվրոպական սրտաբանական ասոցիացիայի (ECNP) կոնգրեսում։
Գիտնականները այս եզրակացություններին հանգել են սրտի հիվանդության կամ շաքարախտի նախնական նշաններ չունեցող չափահաս մասնակիցների երկարատև հետազոտության միջոցով։ Ոչ տիպիկ դեպրեսիայի ախտանիշներ ունեցող մարդիկ՝ քնկոտություն, քրոնիկ հոգնածություն և ախորժակի բարձրացում, գրեթե 2.7 անգամ ավելի բարձր ռիսկ ունեին շաքարախտ զարգացնելու, քան նրանք, ովքեր դեպրեսիայի ախտանիշներ չունեին։ Սակայն այս խմբում սրտանոթային հիվանդությունների ռիսկի զգալի աճ չի նկատվել։
Ի տարբերություն դրա, մելանխոլիկ ախտանիշներ ունեցող մասնակիցները՝ անքնություն և ախորժակի կորուստ, ավելի հակված էին սրտի կաթվածների և ինսուլտների։ Նրանց սրտանոթային բարդությունների ռիսկը մոտավորապես մեկուկես անգամ ավելի բարձր էր, մինչդեռ գիտնականները կապ չեն հայտնաբերել շաքարախտի հետ։
Նյութափոխանակության վերլուծությունը բացահայտել է կենսաքիմիայի տարբերություններ. ոչ տիպիկ դեպրեսիա ունեցող հիվանդները ցուցաբերել են բորբոքային և նյութափոխանակության խանգարումներ։ Հետազոտության գլխավոր հեղինակ, բժիշկ Յուրի Միլանեսկիի խոսքով, արդյունքները ընդգծում են հոգեկան խանգարումների բուժման ավելի ճշգրիտ, անհատականացված մոտեցման անհրաժեշտությունը՝ հաշվի առնելով դրանց հետ կապված ֆիզիկական ռիսկերը:
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
