Չինացի հետազոտողները պարզել են, որ այն ուսանողները, որոնց ծնողները ցուցաբերել են ավելի շատ ջերմություն և հոգատարություն, ունեն ավելի լավ սոցիալ-հուզական հմտություններ և ցուցաբերում են սոցիալական և հոգեբանական բարեկեցության ավելի բարձր մակարդակ: Ուսումնասիրությունը հրապարակվել է Հոգեբանության հանդեսում (JP):
Սոցիալ-հուզական հմտությունները օգնում են մարդկանց հասկանալ և կարգավորել իրենց սեփական հույզերը, կառուցել առողջ հարաբերություններ և կայացնել պատասխանատու որոշումներ: Այս ունակությունները կարևոր են ոչ միայն ուսման, այլև ապագա մասնագիտական և անձնական կյանքի համար. դրանք մեծացնում են սթրեսի նկատմամբ դիմադրողականությունը, նվազեցնում անհանգստության և դեպրեսիայի ռիսկը, նպաստում են թիմային հաջող աշխատանքին և առաջնորդության հմտությունների զարգացմանը:
Ուսումնասիրությանը մասնակցել են մայրցամաքային Չինաստանի երեք պետական համալսարանների առաջին կուրսի ուսանողներ: Մասնակիցների միջին տարիքը 19-20 տարեկան էր: Արդյունքում, վերլուծությունը ներառել է 362 ուսանողների տվյալներ, որոնք երկու անգամ լրացրել են հարցաթերթիկներ:
Հարցաթերթիկը ներառում էր մոր և հոր ջերմության գնահատում (ըստ ծնողական ոճերի ճապոնական սանդղակի), հոգեբանական և սոցիալական բարեկեցության, ինչպես նաև սոցիալ-հուզական հմտությունների մակարդակի:
Արդյունքները ցույց են տվել, որ նրանք, ովքեր հայտնել են իրենց մայրերի կողմից ավելի մեծ ջերմության մասին, ավելի հակված էին նույն կերպ գնահատել իրենց հայրերին, և հակառակը: Որքան բարձր էր ծնողական ընդհանուր ջերմությունը, այնքան բարձր էին ուսանողները գնահատում իրենց սեփական բարեկեցությունը և սոցիալ-հուզական հմտությունները: Ավելին, վիճակագրական մոդելում հայրական ջերմությունը հատկապես նշանակալի էր ուսանողների սոցիալական բարեկեցության մակարդակի համար։
Հեղինակների խոսքով՝ արդյունքները ցույց են տալիս ծնողների կողմից հուզական աջակցության կարևոր դերը երիտասարդների մոտ հաղորդակցման հմտությունների և հուզական կայունության զարգացման գործում։
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
