Միջազգային հարաբերություններում ճիշտ բան անելը հաճախ կարող է դժվար թվալ, հատկապես, երբ վտանգված են ռազմավարական շահերը, սակայն Իսրայելը հայտնվել է նման իրավիճակում, և դա ոչ մի առնչություն չունի պատերազմի հետ, որը ներկայում կլանում է մեր մտքերը։
Այս մասին գրել է Իսրայելի նախագահ Շիմոն Պերեսի նախկին խորհրդական Նադավ Թամիրն իսրայելական Ynet կայքում հրապարակված իր հոդվածում։«Այդպիսին է Իսրայելի սերտ հարաբերությունները Ադրբեջանի՝ Հայաստանի վաղեմի մրցակցի հետ։ Եվ, այնուամենայնիվ, Երուսաղեմը պետք է հաղթահարի դա և հաղորդի արժեքների վրա հիմնված արտաքին քաղաքականության խիստ անհրաժեշտ ուղերձը` ճանաչելով Հայոց ցեղասպանությունն ու դեսպանություն բացելով Երևանում:Այո՛, Ադրբեջանը դժգոհ կլինի։ Բաքուն Իսրայելին մատակարարում է նավթի զգալի պաշարներ և գնում է առաջադեմ սպառազինություն, ինչը կազմում է Իսրայելի պաշտպանական ռազմավարության կարևոր մասը տարածաշրջանային սպառնալիքների, մասնավորապես Իրանի դեմ: Բայց Ադրբեջանը կհասկանա, որովհետև Իսրայելի հետ հարաբերությունները երկկողմանի են, և դրանից շահում է նաև Ադրբեջանը»,– գրել է նա։
Թամիրը նաև զուգահեռներ է անցկացրել Հայաստանի ու Իսրայելի, Հայոց ցեղասպանության և Հոլոքոստի միջև՝ նշելով, որ երկու «ոչ մուսուլմանական քաղաքակրթություններն» ավելի շատ ընդհանրություններ ունեն, քան թվում է։«Իսրայելի տատանումների հիմքում ընկած քաղաքական հաշվարկը վաղուց արմատավորված է ոչ միայն Ադրբեջանի, այլ նաև Թուրքիայի հետ նրա ռազմավարական կապերում: Ցեղասպանության ճանաչումը ժամանակին կարող էր վտանգել ՆԱՏՕ-ի դաշնակից և տարածաշրջանային կարևոր խաղացող Թուրքիայի հետ հարաբերությունները:
Սակայն Թուրքիայի դիրքորոշումը Իսրայելի արտաքին քաղաքական հաշվարկում կտրուկ փոխվել է, հատկապես նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի կառավարության օրոք։ Վերջին տարիներին նրա զայրացուցիչ մեկնաբանությունները, ներառյալ վարչապետ Բենիամին Նեթանյահուին Հիտլերի հետ համեմատելը և ՀԱՄԱՍ–ին նրա անսահմանափակ աջակցությունը, հանգեցրել են հարաբերությունների լուրջ լարման: Քիչ պատճառ է մնացել, որ Իսրայելը վախենա թուրքական վրեժխնդրությունից Հայոց ցեղասպանության ճանաչման համար: Իրականում, նման քայլի դիմելը Անկարային կուղարկեր խիստ անհրաժեշտ ուղերձ»,– նշել է նա։
