Ֆիտնեսի աշխարհում մինչ օրս չկա միասնական կարծիք՝ դատարկ ստամոքսով մարզվելու օգտակարության վերաբերյալ։ Հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ նման մարզումները երկարաժամկետ հեռանկարում չեն հանգեցնում ճարպի ավելի մեծ կորստի, թեև վարժությունների ընթացքում, երբ ստամոքսը դատարկ է, օրգանիզմը իրոք ավելի շատ ճարպային պաշարներ է այրում։
Մեթոդի կողմնակիցները պնդում են, որ սա ճարպ այրելու իդեալական ձև է, իսկ հակառակորդները մատնանշում են հնարավոր ռիսկեր։ Երբ կատարվում են կարդիո վարժություններ դատարկ ստամոքսով, օրգանիզմը իսկապես ավելի շատ ճարպ է այրում՝ համեմատած սնունդ ընդունելուց հետո իրականացվող մարզումների հետ։
Այս երևույթի մեխանիզմը պարզ է՝ օրգանիզմը օգտագործում է էներգիայի երկու հիմնական աղբյուր՝ արագ հասանելի պաշար (գլիկոգեն լյարդում և մկաններում) և երկարաժամկետ պաշար (ճարպային կուտակումներ)։ Դատարկ ստամոքսով մարզվելիս գլիկոգենի և ինսուլինի մակարդակն իջած է, այդ պատճառով օրգանիզմը ստիպված է ակտիվորեն օգտագործել ճարպային պաշարները, ինչը կարող է բարձրացնել դրանց այրումը մարզման ընթացքում 20–30%-ով։
Սակայն օրգանիզմը խելացի համակարգ է, որը ձգտում է պահպանել էներգետիկ հավասարակշռությունը։ Եթե մարզման ժամանակ նա ավելի շատ ճարպ է ծախսում, ապա կարող է դա հետագայում փոխհատուցել՝ դանդաղեցնելով հիմնական նյութափոխանակությունը, նվազեցնելով օրվա ընթացքում ֆիզիկական ակտիվությունը և կրճատելով մարմնի ջերմաստիճանը պահպանելու վրա ծախսվող էներգիան։
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
