Կազմակերպվածությունը, ակտիվությունը և արագ արձագանքելու ունակությունը կարող են երկարացնել կյանքի տևողությունը, մինչդեռ անհանգստությունն ու դյուրագրգռությունը կարող են նվազեցնել այն։ Այս եզրակացությանն են հանգել Էդինբուրգի համալսարանի գիտնականները՝ ավելի քան 22,000 մեծահասակների տվյալները վերլուծելուց հետո, ինչպես հաղորդում է The Guardian-ը։
Հետազոտողները կենտրոնացել են ոչ թե մասնակիցներին անհատականության տեսակի դասակարգելու, այլ այն կոնկրետ բառերի վրա, որոնք մարդիկ օգտագործում էին իրենց նկարագրելու համար։
Պարզվել է, որ «ակտիվ» կամ «էներգետիկ» ածականները կյանքի տևողության շատ ավելի ճշգրիտ կանխատեսողներ էին, քան ավանդական կատեգորիաները, ինչպիսին է էքստրովերցիան։ «Ակտիվ» բառը ապացուցեց, որ երկարակեցության ամենաուժեղ կանխատեսողն է. նրանք, ովքեր օգտագործել են այս բառը իրենց նկարագրելու համար, ավելի քիչ հավանականություն ունեին մահանալու ուսումնասիրության ընթացքում՝ նրանց մահացության ռիսկը կազմել է 21%։
Կազմակերպվածության, աշխատասիրության և պատասխանատվության նման բնութագրերը նույնպես կապված էին կյանքի տևողության ավելի երկար տևողության հետ։ Միևնույն ժամանակ, բացասական երանգ ունեցող բառերը, ինչպիսիք են «անհանգիստ», «մռայլ» կամ «հեշտությամբ նեղվող», ավելի հավանական է, որ բնութագրեին ավելի վաղ մահացածներին։
Հետազոտողները ընդգծում են, որ այս համադրությունը չի վկայում «մահացու» նախասահմանվածության մասին։ Սակայն, անհատականության գծերը կարող են ազդել վարքագծի վրա, որն էլ իր հերթին ազդում է առողջության վրա: Օրինակ, կազմակերպված մարդիկ ավելի հակված են պահպանել առողջ ռեժիմ, մինչդեռ ակտիվ մարդիկ ավելի ակտիվ են և ավելի լավ են կարողանում հաղթահարել սթրեսը։
Հետազոտողները նշում են, որ ապագայում նման անհատական բնութագրերը կարող են դառնալ նոր բժշկական մոտեցումների մաս: Անհատականության հարցաթերթիկները կարող են լրացնել առողջության գնահատման ստանդարտ մեթոդները և օգնել նույնականացնել այն մարդկանց, ովքեր կարող են լրացուցիչ աջակցության կարիք ունենալ առողջությունը պահպանելու և քրոնիկ հիվանդությունները կանխելու համար:
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
