Բրազիլիայի Սան Պաուլոյի համալսարանի աստղագետները հայտնաբերել են, որ Վեներայի մոտակայքում կարող են թաքնված լինել աստերոիդների ամբողջական ընտանիքներ, որոնք գործնականում աննկատելի են ժամանակակից աստղադիտակների կողմից: Հաշվարկները ենթադրում են, որ մի քանի հազար տարվա ընթացքում նման մարմինները կարող են մոտենալ Երկրին և նույնիսկ բախվել դրա հետ: Ուսումնասիրությունը հրապարակվել է «Աստղագիտություն և աստղաֆիզիկա» (A&A) ամսագրում:
«Մեր ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ կա պոտենցիալ վտանգավոր աստերոիդների մի պոպուլյացիա, որը մենք ներկայումս չենք կարող հայտնաբերել: Դրանք գտնվում են ոչ թե Մարսի և Յուպիտերի միջև գտնվող հիմնական գոտում, այլ շատ ավելի մոտ՝ Վեներայի շուրջը գտնվող ուղեծրում: Իրենց դիրքի պատճառով դրանք մնում են անտեսանելի, չնայած ապագայում կարող են իրական սպառնալիք ներկայացնել մեր մոլորակի համար», - ասել է առաջատար հեղինակ Վալերիո Կարուբան, ճարտարագիտական ֆակուլտետի Գուարատինգետա համալսարանի պրոֆեսորը:
Սրանք այսպես կոչված «համաուղեծրային Վեներայի աստերոիդներ» են. դրանք պտտվում են Արեգակի շուրջ, բայց մոլորակի հետ կիսում են տիեզերքի նույն շրջանը: Ի տարբերություն համեմատաբար կայուն Յուպիտերի տրոյացիների, այս մարմինները քաոսային կերպով են վարվում. նրանց ուղեծրերը խիստ էքսցենտրիկ են, և յուրաքանչյուր 12,000 տարին մեկ նրանք անվտանգ կոնֆիգուրացիայից անցնում են Երկրի համար պոտենցիալ վտանգավոր կոնֆիգուրացիայի։
Ցածր էքսցենտրիկությամբ (գրեթե շրջանաձև ուղեծրեր) աստերոիդները հատկապես մտահոգիչ են։ Դրանք ամենադժվարն են դիտարկել Երկրից, քանի որ մշտապես գտնվում են Արեգակին չափազանց մոտ։ Համակարգչային մոդելները ցույց են տալիս, որ նման մարմինները կարող են մոտիկից մոտենալ Երկրին, ինչը հազարամյա հորիզոնի ընթացքում համարժեք է գրեթե անխուսափելի բախումների։
«Մոտավորապես 300 մետր տրամագծով աստերոիդները կարող են ստեղծել մինչև 4,5 կիլոմետր լայնությամբ խառնարան և արձակել հարյուրավոր մեգատոննա էներգիա։ Բախումը խիտ բնակեցված տարածաշրջանի հետ կլինի աղետալի», - ընդգծեց Կարուբան։
Նույնիսկ Չիլիում վերջերս բացված Վերա Ռուբինի աստղադիտարանի նման հզոր սարքերը անարդյունավետ կլինեն. հաշվարկները ցույց են տալիս, որ «Վեներայի» աստերոիդները տեսանելի կլինեն ընդամենը մեկ-երկու շաբաթ և միայն հորիզոնից 20 աստիճանից բարձր բարձրության վրա։
Այլընտրանք կարող է լինել տիեզերական աստղադիտակների տեղակայումը՝ Արեգակի մոտ գտնվող շրջանները դիտարկելու համար: NASA-ի Neo Surveyor առաքելությունը և Չինաստանի Crown նախագիծը նպատակ ունեն հասնել նմանատիպ նպատակների։
«Մոլորակի պաշտպանությունը պետք է հաշվի առնի ոչ միայն այն, ինչ մենք արդեն տեսնում ենք, այլև այն, ինչ մնում է թաքնված», - եզրափակեց Քարուբան։
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
