Փաստաբան Արսեն Բաբայանը գրում է.
«Հետաքրքիր իրավիճակ է Գյումրիի շուրջ:
Մեր որոշ ընկերներ համոզված են, որ Երեւանում իրենք ավելի շատ են Գյումրիից հասկանում, քան ամբողջ կյանքում Գյումրիում ապրած, ստեղծած ու փողոցում կռիվ տված մարդը:
Այդ նույն ընկերներից շատերը նաեւ համոզված են, որ քաղաքական որոշումները պետք է կայացվեն կայծակնային արագությամբ: Որ շտապողը տղա է ունենում: Կարծում են, թե առվի վրայով դեռ չցատկած՝ հոպ պիտի ասվի...
Իսկ կա՞ որեւէ ողջամիտ բացատրություն, թե ինչի պիտի Մարտուն Գրիգորյանը արդեն հայտարարի քաղաքական որոշման մասին: Ո՞վ է ասել, որ առանց ընտրությունների վերջնական արդյունքների եւ դրա արդյունքում բաշխված մանդատների, այդ մանդատներից հրաժարումների, առանց քաղաքական հնարավոր խաղերի կանխատեսման, առանց քրեա-քաղական (բոլորի նկատմամբ) հետապնդումների պատկերի եւ առանց տասնյակ այլ հանգամանքների հաշվառմամբ պետք է ու ճիշտ է որոշում կայացնելը կամ կայացված որոշման մասին բարձրաձայնելը:
Ես մի բացատրություն եմ տեսնում այդպիսի վարքագծի. նպատակը բացառապես պաշտոն ունենալու ցանկությունն է, որի երազանքի աստիճանն այնքան բարձր է, որ ուզում են վայրկյան առաջ տոնել իրենց պաշտոնը...
Սա հասկանալի է, բայց գոնե այդ դեպքում ազնիվ մարդկանց քաղաքական առեւտրի մեջ մի մեղադրեք:
Մի շտապեք, միեւնույնն է այսօր կամ ողջամտորեն ավելի ճիշտ ժամանակում, այսինքն վերջում, կիմանանք թե ով ում հետ ինչ էր ուզում անել»:
