Լաս Վեգասի Նևադայի համալսարանի ամերիկացի գիտնականները հայտնաբերել են, թե ինչպես է 2-րդ տիպի շաքարախտը (T2D) ազդում ուղեղի այն հատվածների վրա, որոնք պատասխանատու են մոտիվացիայի, հիշողության և որոշումների կայացման համար: Պարզվել է, որ հիվանդությունը խաթարում է կապը հիպոկամպի և առջևի կեղևի (ACC) միջև՝ պարգևների մշակման և տարածական կողմնորոշման մեջ ներգրավված տարածքների միջև: Հետազոտությունը հրապարակվել է Journal of Neuroscience (JON) գիտական ամսագրում:
Առնետների վրա թեստերը ցույց են տվել, որ 2-րդ տիպի շաքարային դիաբետով կրծողները պարգև են գտել լաբիրինթոսում, բայց չեն կանգնել դրա մոտ՝ ի տարբերություն առողջ առնետների:
Պարզվել է, որ շաքարային դիաբետով հիվանդների PCC-ն թույլ ազդանշաններ է առաջացնում՝ ի պատասխան թիրախի հայտնաբերման:
Գիտնականները ենթադրում են, որ այս փոփոխությունները նման են Ալցհեյմերի հիվանդության վաղ փուլերին, երբ ուղեղն արդեն վնասված է, բայց ախտանիշները դեռ նկատելի չեն։
Բացահայտումը կարող է բացատրել T2DM-ի և դեմենցիայի և այլ նեյրոդեգեներատիվ հիվանդությունների միջև կապը: Ավելին, քանի որ ACC-ն մասնակցում է տրամադրության կարգավորմանը, դրա դիսֆունկցիան կարող է բացատրել 2-րդ տիպի շաքարախտով հիվանդների մոտ դեպրեսիայի բարձր հաճախականությունը:
Թարգմանությունը՝ Euromedia24.com-ի
