Թուրքական TRT World-ի ներկայացուցիչ Յուսուֆ Էրիմը ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին ուղղած իր հարցադրմամբ, խոսել է Սփյուռքի, արտասահմանում բնակվող հայերի, Թուրքիայի հետ հարաբերությունների կարգավորման մասին։
Դուք նշում էիք, որ Թուրքիան և Հայաստանը նախկինում հաղորդակցվում էին երրորդ կողմի միջնորդությամբ, սակայն հիմա դուք խոսում եք ուղիղ, առանց միջնորդի։ Ի՞նչ եք կարծում, արդյոք ապագայում Թուրքիան և Հայաստանը կկարողանա՞ն համագործակցել երրորդ երկրներում, մասնավորապես, քանի դեռ դուք սպասում եք, որ կարգավորումը տեղի ունենա, լինի դա սահմանի բացում, կամ այլ պայմանագրերի իրականացում, որպես վստահության ամրապնդման միջոց: Մասնավորապես, կցանկանայի հարցնել Սիրիայի մասին։ Սիրիայում շատ հայեր են ապրում, Թուրքիան մեծ ազդեցություն ունի Սիրիայում։ Արդյոք սա մի դաշտ է, որտեղ Դուք տեսնում եք Թուրքիայի հետ համագործակցելու հնարավորություն, որպեսզի կարողանաք Սիրիայում ապրող էթնիկ հայերին հասցնեք համապատասխան օգնություն, կամ Լիբանանը, մեկ այլ երկիր, որտեղ Թուրքիան ևս ազդեցություն ունի։ Կամ համագործակցեք միջազգային այլ հարցերի ուղղությամբ, քանի դեռ սպասում եք երկկողմ կարգավորման ֆորմալացմանը փաստաթղթի տեսքով։
Իրեն ուղղված հարցին վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը պատասխանել է.
«Գիտեք, միջազգային ասպարեզում համագործակցության արդեն շատ կոնկրետ փաստեր ունենք: Եվ կարծում եմ՝ ակնհայտ է, որ օրինակ ԵԱՀԿ գլխավոր քարտուղարի ընտրություններում մենք համագործակցության շատ կոնկրետ օրինակ ունեցանք: Եվ դա լավ օրինակ է, ինչը ցույց է տալիս, որ այն հարցը, որը Դուք բարձրացնում էիք կապված ապագայի հետ, այսօր արդեն իրողություն է։
Ինչ վերաբերում է երրորդ երկրներին, այդտեղ առանձնահատկությունն այն է, որ իհարկե այդ երրորդ երկրների ինքնիշխանությամբ մենք, բնականաբար, սահմանափակված ենք և երրորդ երկրների գործերին միջամտելու մասին բնականաբար չէ խոսքը և ենթադրում եմ նաև Ձեր հարցը։
Բայց, իհարկե, մենք հետաքրքրված ենք, թե նույն Սիրիայի հարցում, որտեղից ցավոք, որոշ անհանգստացնող լուրեր նորից սկսեցին գալ, ինչպե՞ս կարող ենք համագործակցել։ Եվ նման խոսակցություն նույնպես կա Հայաստանի և Թուրքիայի միջև, շատ ծավալուն խոսակցություն չէ, բայց այնուամենայնիվ՝ այո, այդ օրակարգը կա, էլի եմ ասում, հարգելով բոլոր երկրների ինքնիշխանությունը, տարածքային ամբողջականությունը, նրանց իրավազորությունը: Այսինքն՝ մեր ընկալումներն այդպիսին են:
Եվ այո, ակնհայտորեն, Սիրիայում մենք հայ համայնք ունենք, որի ճակատագրով անհանգստացած ենք: Ցավոք, վերջին տարիներին տեղի ունեցած իրադարձությունների բերումով շատերը ստիպված եղան լքել Սիրիան: Բայց այսօր էլ հայ համայնք կա այնտեղ, և Լիբանանում էլ մենք հայ համայնք ունենք, և մենք ջանքեր գործադրում ենք, որպեսզի տեսնենք՝ ինչ կարող ենք անել այդ երկրներում մեր համայնքների համար հնարավորինս լավ պայմաններ ապահովելու համար, այն, ինչ մեր հասանելիության տիրույթում է: Իսկ կոնկրետ դեպքում Թուրքիայի հետ այդ ուղղություններով աշխատելու՝ Սիրիայի հետ կապված, մենք ունեցել ենք կոնկրետ քննարկումներ և խոսակցություններ, և եթե ոչինչ չխանգարի, կունենանք նաև համագործակցության կոնկրետ դրսևորումներ»։
